gritar
to shout, to scream-ar verbIndicativo: gritar conjugation
| Presente | Pretérito | Imperfecto | Futuro | Condicional | |
|---|---|---|---|---|---|
| yo | grito | grité | gritaba | gritaré | gritaría |
| tú | gritas | gritaste | gritabas | gritarás | gritarías |
| él / ella / Ud. | grita | gritó | gritaba | gritará | gritaría |
| nosotros | gritamos | gritamos | gritábamos | gritaremos | gritaríamos |
| vosotros | gritáis | gritasteis | gritabais | gritaréis | gritaríais |
| ellos / Uds. | gritan | gritaron | gritaban | gritarán | gritarían |
Subjuntivo: gritar conjugation
| Presente | Imperfecto (-ra) | Imperfecto (-se) | |
|---|---|---|---|
| yo | grite | gritara | gritase |
| tú | grites | gritaras | gritases |
| él / ella / Ud. | grite | gritara | gritase |
| nosotros | gritemos | gritáramos | gritásemos |
| vosotros | gritéis | gritarais | gritaseis |
| ellos / Uds. | griten | gritaran | gritasen |
Imperativo: gritar conjugation
| Afirmativo | Negativo | |
|---|---|---|
| yo | — | — |
| tú | grita | grites |
| él / ella / Ud. | grite | grite |
| nosotros | gritemos | gritemos |
| vosotros | gritad | gritéis |
| ellos / Uds. | griten | griten |
Participio: gritado · Gerundio: gritando
In use
Real sentences with the conjugated form highlighted, from Tatoeba, licensed under CC BY 2.0 FR.
Ella gritó pidiendo auxilio, pero nadie le oyó.
She cried for help, but nobody heard her.
Un hombre gritaba algo, agitando la mano.
A man shouted something, waving his hand.
¡No grites, los vecinos te oirán!
Don't shout, the neighbours will hear you!