inquietar
to upset, worry-ar verbIndicativo: inquietar conjugation
| Presente | Pretérito | Imperfecto | Futuro | Condicional | |
|---|---|---|---|---|---|
| yo | inquieto | inquieté | inquietaba | inquietaré | inquietaría |
| tú | inquietas | inquietaste | inquietabas | inquietarás | inquietarías |
| él / ella / Ud. | inquieta | inquietó | inquietaba | inquietará | inquietaría |
| nosotros | inquietamos | inquietamos | inquietábamos | inquietaremos | inquietaríamos |
| vosotros | inquietáis | inquietasteis | inquietabais | inquietaréis | inquietaríais |
| ellos / Uds. | inquietan | inquietaron | inquietaban | inquietarán | inquietarían |
Subjuntivo: inquietar conjugation
| Presente | Imperfecto (-ra) | Imperfecto (-se) | |
|---|---|---|---|
| yo | inquiete | inquietara | inquietase |
| tú | inquietes | inquietaras | inquietases |
| él / ella / Ud. | inquiete | inquietara | inquietase |
| nosotros | inquietemos | inquietáramos | inquietásemos |
| vosotros | inquietéis | inquietarais | inquietaseis |
| ellos / Uds. | inquieten | inquietaran | inquietasen |
Imperativo: inquietar conjugation
| Afirmativo | Negativo | |
|---|---|---|
| yo | — | — |
| tú | inquieta | inquietes |
| él / ella / Ud. | inquiete | inquiete |
| nosotros | inquietemos | inquietemos |
| vosotros | inquietad | inquietéis |
| ellos / Uds. | inquieten | inquieten |
Participio: inquietado · Gerundio: inquietando
In use
Real sentences with the conjugated form highlighted, from Tatoeba, licensed under CC BY 2.0 FR.
Lo inquietaba que en cualquier segundo alguien podría averiguar qué estaba ocultando.
It made him uneasy that someone might find out any second what he was hiding.