inventar
to invent-ar verbIndicativo: inventar conjugation
| Presente | Pretérito | Imperfecto | Futuro | Condicional | |
|---|---|---|---|---|---|
| yo | invento | inventé | inventaba | inventaré | inventaría |
| tú | inventas | inventaste | inventabas | inventarás | inventarías |
| él / ella / Ud. | inventa | inventó | inventaba | inventará | inventaría |
| nosotros | inventamos | inventamos | inventábamos | inventaremos | inventaríamos |
| vosotros | inventáis | inventasteis | inventabais | inventaréis | inventaríais |
| ellos / Uds. | inventan | inventaron | inventaban | inventarán | inventarían |
Subjuntivo: inventar conjugation
| Presente | Imperfecto (-ra) | Imperfecto (-se) | |
|---|---|---|---|
| yo | invente | inventara | inventase |
| tú | inventes | inventaras | inventases |
| él / ella / Ud. | invente | inventara | inventase |
| nosotros | inventemos | inventáramos | inventásemos |
| vosotros | inventéis | inventarais | inventaseis |
| ellos / Uds. | inventen | inventaran | inventasen |
Imperativo: inventar conjugation
| Afirmativo | Negativo | |
|---|---|---|
| yo | — | — |
| tú | inventa | inventes |
| él / ella / Ud. | invente | invente |
| nosotros | inventemos | inventemos |
| vosotros | inventad | inventéis |
| ellos / Uds. | inventen | inventen |
Participio: inventado · Gerundio: inventando
In use
Real sentences with the conjugated form highlighted, from Tatoeba, licensed under CC BY 2.0 FR.
Él se inventó una historia acerca del perro.
He made up a story about the dog.
De hecho, eso me lo inventé.
Actually, I just made that up.
El papel lo inventaron los chinos.
Paper was invented by the Chinese.